5. ความหมายที่แท้จริงของคำว่ากรอบความคิดและศักยภาพคืออะไร ทั้งสองสัมพันธ์กันอย่างไร

ศักยภาพ คือ สมรรถนะหรือขีดความสามารถของบุคคล ศักยภาพของมนุษยนั้นไร้ขีดจำกัด ศักยภาพมีสองส่วน คือ ศักยภาพที่แสดงออกมาภายนอกและศักยภาพที่เก็บซ่อนเร้นอยู่ภายใน ศักยภาพภายนอก คือ ศักยภาพที่แสดงออกมาในรูปของการกระทำ พฤติกรรมที่สามารถรับรู้ได้ และศักยภาพภายในที่ปรากฏอยู่ในรูปของแรงบันดาลใจ แรงขับเคลื่อนภายใน ความมุ่งมัน ตลอดจนทัศนคติ ค่านิยม และความเชื่อ ที่เกิดจากกรอบความคิด หรือจินตนาการ หรือกระบวนทัศน์ ศักยภาพทั้งสองมีความเชื่อมโยงกันอย่างไม่อาจแยกออกจากกันได้ กล่าวคือ ศักยภาพภายในเป็นตัวกำหนดศักยภาพภายนอก และศักยภาพภายนอกจะเป็นวัตถุดิบเพื่อการปรุงแต่งศักยภาพภายใน ศักยภาพทั้งสองนี้เองที่เป็นตัวกำหนดให้บุคคลประสบความสำเร็จอย่างแตกต่าง ทั้งระดับตนเอง ครอบครัว องค์กร สถาบันการศึกษาและสังคม

กรอบความคิด กรอบความคิด หรือกระบวนทัศน์ หรือจินตนาการ มีความหมายเดียวกัน บางครั้งเราอาจเรียกว่า มุมมอง หรือวิสัยทัศน์ หรือมโนภาพ ทั้งนี้ เราอาจเรียกง่ายๆ ว่า ภาพ กรอบความคิดจึงเป็นวิธีการมองโลก เป็นกระบวนการของการรับรู้ต่อเหตุการณ์ต่างๆ ที่เข้ามากระทบ โดยธรรมชาติแล้วกรอบความคิดปรากฏอยู่ในรูปของจินตนาการของตนเอง จะปรากฏขึ้นและเปลี่ยนไปตามความรู้สึกนึกคิดที่หยั่งลึกลงในองค์ประกอบของประสาทสัมผัสทั้งห้า คือ ภาพ เสียง กลิ่น รส และสัมผัส

รูปแบบความสัมพันธ์ของกรอบความคิดที่มีต่อระดับศักยภาพจะเป็นไปในลักษณะที่ว่า รูปแบบของกรอบความคิดจะส่งผลโดยตรงต่อระดับศักยภาพภายใน นั่นคือ แรงบันดาลใจหรือแรงขับเคลื่อนภายใน และแรงบันดาลใจนี้เองจะส่งผลต่อการกระทำอันเป็นตัวแสดงว่าบุคคลนั่นๆ มีศักยภาพเพียงใดอย่างที่เรารับรู้ได้ภายนอก จะเห็นได้ว่า กรอบความคิด แรงบันดาลใจ และการแสดงออก เป็นเรื่องเดียวกันอย่างไม่อาจแยกออกจากกันได้ เวลาเราพิจารณาศักยภาพของมนุษย์ เราจึงต้องมองให้เห็นเป็นภาพรวมทั้งหมด ด้วยเหตุนี้ การที่มนุษย์เราจะยกศักยภาพขึ้นมาได้อย่างบูรณาการนั้น เราต้องเปลี่ยนกรอบความคิด เพราะนี่คือรากของชีวิต และหากจะพัฒนาเป็นศักยภาพอย่างบูรณาการ เราต้องเปลี่ยนกรอบความคิดอย่างถอนรากถอยโคนเท่านั้น และที่สำคัญการเปลี่ยนกรอบความคิดเป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจของตนเอง และเพื่อความมั่นคงยั่งยืน การเปลี่ยนกรอบความคิดต้องตั้งอยู่บนหลักการที่ถูกต้อง